VNNN 12: De beste ideeën komen vlak voor de deadline - Boekschrijven.nl

Van niks naar novelle: aflevering 12. Volg hoe schrijfcoach David in de aanloop naar Schrijf! 2015 een compleet boek schrijft. Deze week licht hij weer een tipje van de sluier op: welke spannende gebeurtenissen heeft hij op het laatste moment toegevoegd, veranderd en verwijderd? 

De dag dat ik deze blogpost maak, is de dag dat ik de eerste versie van mijn verhaal af moet hebben. Ik wilde schrijven: eerste ruwe versie. Maar zo ruw mag het niet zijn, wat ik vandaag aflever bij Kelly.

Na haar commentaar heb ik nog een week om dramatische misstanden aan te passen. En vervolgens is er nog een week om op stijlniveau  veranderingen aan te brengen. Zinnen die niet lopen, spelfouten, woordherhalingen, dat werk.

deadlinePrachtige wending, nieuwe schrijfproblemen

De belangrijkste beslissingen heb ik in deze laatste week genomen. In de cruciale scène tussen Markus en Pon liet ik Pon ineens zeggen dat ze zwanger is van haar minnaar. Een prachtige wending, daar niet van. Alleen stelt dit bijna alles wat ik tot nu toe geschreven heb in een ander daglicht.

Ik moest me afvragen: welke omstandigheden zouden deze wending het meest dramatisch maken? Als Markus bijvoorbeeld onvruchtbaar is. Ja, prachtig. Alleen: Markus en Pon hebben al een dochter: Elsa, die een belangrijke rol in het verhaal speelt. En daar dook dus een groot probleem op.

Het grote improviseren

Het grote improviseren begon. Ik verzon dat Markus onvruchtbaar werd na de geboorte van Elsa. Maar Pon blijkt nu een ondraaglijk verlangen had naar een tweede kind te hebben. Dat maakt Markus’ onvruchtbaarheid extra pijnlijk. Nu moest ik een reden verzinnen waarom het hebben van twee kinderen zo ontzettend belangrijk voor haar was.

Dit is wat ik bedacht: Pon had ooit een tweelingzusje. Het tweelingzusje, Boebi, verdronk toen ze zes jaar oud was. Dat werd een levenslange obsessie voor Pon. En het zette het voornemen in haar vast, dat ze twee kinderen wilde. Het liefst twee meisjes. Om goed te maken wat ze zelf gemist had.

Psychologisch in orde

Juist. Ik had het allemaal psychologisch rond gemaakt. Het kostte me ook niet eens zo veel moeite om deze aanpassingen in de tekst te verwerken. Maar ergens wrong het.

Het was allemaal zo gekunsteld. Vergezocht. Twee dagen voor de deadline ging ik op mijn bed zitten te mediteren, met als doel om mijn hoofd leeg te maken. Misschien dat ik zodoende een oplossing kon vinden.

De meditatie was voorbij en ik zag niet veel meer mogelijkheden dan ik daarvoor had gezien. Elsa weghalen uit het verhaal leek me onmogelijk. Dan zou ik een grote hap van de spanning weghalen. Een kwart van alle handelingen zou dan bovendien verdwijnen, waardoor het verhaal veel te mager zou worden.

Maar ineens was daar de ingeving, toch nog. De oplossing was simpel en effectief.

De oplossing

Elsa kan gewoon blijven, bedacht ik. Ze is namelijk de dochter van Markus uit een vorige relatie. Pon wilde altijd kinderen en Markus wilde haar dolgraag kinderen geven. Maar toen ze een jaar of vijf samen waren, en ze klaar waren om de voorbehoedmiddelen aan de kant te schuiven, bleek Markus teelbalkanker te hebben. Hij overleefde de ziekte, maar werd onvruchtbaar. Pon bleef bij hem, maar kon zich nooit over de teleurstelling heen zetten dat ze kinderloos zou blijven.

Deze opzet bevalt me. Nu nog even keihard werken om te zorgen dat het hele verhaal kloppend wordt. Bij zulke veranderingen achteraf ligt het gevaar op de loer dat er storende foutjes achterblijven. Zinnetjes uit een vorige versie, die ik over het hoofd zie. Gelukkig gaat Kelly de redactie doen. Andere ogen zien altijd meer dan de mijne. Ik zit er te diep in.

En weer een stapje dichterbij mijn doel: het boek afhebben en kunnen presenteren op Schrijf!2015. Kom je ook?

Lees de eerdere blogposts over ‘Van niks naar novelle’:

The following two tabs change content below.

David Mulder

Ik geef schrijfles sinds 1999. En natuurlijk zit ik zelf een groot deel van de dag te tikken. Ik maak allerlei soorten teksten, maar de meeste energie steek ik in mijn romans.