In mijn vorige blog schreef ik dat elk boek een natuurlijke structuur heeft. Maar hoe vind je die? Daarvoor is het behulpzaam om de natuurlijke structuur van verhalen in het algemeen te (her)kennen. De zogenaamde ‘mono-mythe’, het oerverhaal dat onder elk verhaal...
Tijdens een cursus scenarioschrijven ging er een wereld voor me open. Scenarioschrijven is een heel andere tak van sport dan het schrijven van een roman. Allereerst is een scenario een afgeleid product, de bewerking van een verhaal dat al bestaat. En het ziet eruit...
Schrijf ik het boek over mijn eigen leven in de ik- of in de hij/zij-vorm? Dat is een veelgehoord dilemma bij schrijvers die hun levensverhaal willen opschrijven. Er is geen eenduidig antwoord op deze vraag. Want beide perspectieven kennen hun voor- en nadelen. Het...
Sommige schrijvers denken dat het makkelijk is om een kinderboek te schrijven. Dat schrijven voor kinderen hetzelfde betekent als simpel schrijven. Niets is minder waar. Het vinden van een juiste toon en stijl voor een jeugdverhaal is een lastige (maar leuke!) klus....
Als je schrijft aan je eigen boek, is het verstandig om af en toe een haiku te schrijven. Een haiku? Wat heb je als moderne romanschrijver nu aan een rigide dichtvorm uit het oude Japan? Alles. Want de haiku leert je om de wereld helder en objectief te beschrijven....
Voor een boekenschrijver is ‘tonen niet noemen’ het eerste gebod. Zo kreeg ik op het toenmalige Colofon in Amsterdam als eerste schrijfopdracht ‘Vis die geen vis is.’ We moesten vis beschrijven zonder het woord ‘vis’ te gebruiken. Ik beschreef zilveren schubben,...