Verhaallijn van jouw boek - 3 handige schrijftips!

Een verhaallijn is moeilijk om te overzien. Als je midden in de scène zit kun je nog wel bepalen of het spannend is of niet. Maar hoe die spanning zich verhoudt tot wat er voorafging en wat er daarna komt, wordt alweer moeilijker. Laat staan de spanningsboog die meerdere hoofdstukken omspant, of zelfs het hele boek.

Een schilder die met een detail bezig is, neemt vaak een paar passen afstand om te kijken of de verhoudingen nog kloppen. Voor een schrijver ligt dat lastiger. Je kunt wel een eind bij je computer vandaan lopen, maar dan nog zie je maximaal drie alinea’s op je scherm.

Tip 1: Zet de spanning in een grafiek

Verhaallijn boekProbeer de loop van de verhaallijn eens visueel te maken. Je trekt een lijn van links (eerste hoofdstuk) naar rechts (slot). Als er veel spanning en actie is, dan gaat ‘ie omhoog, wanneer het rustiger is, weer omlaag.

Het is logisch dat deze grafieklijn zal schommelen. De boog kan immers niet de hele tijd gespannen staan. Maar ik neem ook aan dat de lijn aan de rechter kant gemiddeld hoger zal uitslaan dan links.

Een andere statistische afbeelding die je kunt maken gaat over wanneer je welke thema’s of verhaallijnen aan bod laat komen. In een roman lopen verschillende ontwikkelingen vaak door elkaar heen. Probeer overzicht te krijgen over wanneer ze aan bod komen in het verhaal.

Zo kan het je opvallen dat je vier hoofdstukken achtereen helemaal niets meer zegt over een conflict dat in eerste instantie heel belangrijk leek. Door met verschillende kleuren een schema te maken, zie je in een oogopslag waar gaten vallen.

Tip 2: Vergelijk het begin met het eind

Als je het hele plot al hebt uitgewerkt voordat je begint met schrijven, kun je het begin en het eind eens naast elkaar leggen.

Stel jezelf de vraag: wat is er nu werkelijk veranderd? Heeft de hoofdpersoon een ontwikkeling doorgemaakt? Is er een beslissing genomen die invloed zal hebben op de levensloop van meerdere personages? Heb je dingen verteld die nieuw licht werpen op scènes aan het begin van het boek?

Zo niet, dan heb je nu de aanleiding om drastische keuzes te maken. De boel scherper neerzetten. Plotwendingen als haarspeldbochten, in plaats van een flauwe knik in een polderweg.

Tip 3: Niet schrijven maar lezen

Toen ik werkte aan mijn roman Hexum, die uiteindelijk 360 pagina’s zou beslaan, waren er momenten dat ik het echt niet meer zag. Ik had het gevoel dat ik geen grip had op het boek. Per scène wist ik prima waar ik mee bezig was, maar welke dynamiek lag er in het gehele verhaal?

Er zat niets anders op dan het hele ding integraal gaan lezen. En wel als lezer, niet als schrijver die elke zin die hem niet bevalt wil veranderen.

Dat kostte me moeite. Niet alleen omdat ik op mijn handen moest zitten om mezelf te weerhouden van herschrijven. Ook omdat ik verder wilde met het verhaal. Een schrijfsessie was voor mij alleen maar geslaagd als ik minimaal 500 woorden aan de tekst had toegevoegd. En nu zat ik dagen achter elkaar alleen maar te lezen!

Tijdverspilleng, dacht ik. Maar dat was het niet. Toen ik de hele tekst gelezen had, was ik weer helemaal on top of it. Een heerlijk gevoel.

The following two tabs change content below.

David Mulder

Ik geef schrijfles sinds 1999. En natuurlijk zit ik zelf een groot deel van de dag te tikken. Ik maak allerlei soorten teksten, maar de meeste energie steek ik in mijn romans.