Nanda Huneman
Als tiener had ik de vaste overtuiging dat schrijven zweverig was. En ik was al zo’n dromer! Mijn moeder noemde me een ‘luchtfietser’. Daarom leek het mij niet slim om mijn leven aan schrijven te wijden.
Ik schreef in die tijd voornamelijk dagboeken. Ik mijmerde over het leven en analyseerde mezelf op papier. Dat hielp om alles op een rij te zetten. Maar om er nou mijn vak van te maken? Nee. Ik wilde met beide benen op de grond staan, de wereld verkennen en begrijpen. En dat deed ik niet door achter mijn bureau en in mijn hoofd te blijven zitten. Dacht ik.
Dus stak de ik oceaan over en beklom de Himalaya, studeerde Sociale Geografie, volgde de zeevaartschool en reisde en zeilde nog meer. Maar ik bleef iets missen. Diepgang. En dat kreeg ik door te schrijven. Na alle omwegen besloot ik toch om dat zweverige veld van woorden te verkennen.
Nuchtere woorden
Ik koos voor de journalistiek. Ik leerde zakelijke nieuwsberichten schrijven en mijn mening stevig te verwoorden in columns. Door achtergrondreportages te maken, leerde ik meer over mijn omgeving dan ik bij mijn studie of reizen ooit had gedaan. Door te schrijven, landde mijn luchtfiets. Schrijven was nuchter!
Na mijn studie schreef ik freelance voor diverse tijdschriften en ik publiceerde mijn journalistieke reisboek ‘Weduwes worden niet verliefd - ontmoetingen met alleenstaande vrouwen’.
Poëzie tussen de regels
Maar tijdens het schrijven van dit boek gebeurde er iets merkwaardigs. Ik vond het pure journalistieke verslaan van de gesprekken met de Indiase vrouwen saai worden. Langzaam drong zich een persoonlijke stem op die sprak over roze ogen en hypnotiserende sari’s. Zweverig of poëtisch?
Meditatie als anker
Poëtisch besloot ik. Door mijn grondige schrijftraining, steeg ik niet meer zo snel op. Mijn jarenlange meditatie-ervaring hielp daarbij ook.
Meditatie? Is dat dan niet zweverig? Nee, ik steeg net zomin op van mijn kussen als van het papier. Meditatie was een anker. Ik dreef niet langer op de golven van mijn gevoel en met de dwalingen van mijn gedachten mee. Net als schrijven, geeft meditatie een focus.
Verbonden
Steeds meer ben ik de kunst van het mediteren gaan combineren met de kunst van het schrijven. Beide geven ze me diepgang en inspiratie. In 2005 richtte ik mijn schrijfbedrijf wonder-word op en ontwikkelde ik meditatieve schrijfcursussen en een jaartraining voor bevlogen schrijvers. Zelf heb ik o.a. lessen gevolgd bij mijn grote voorbeeld Natalie Goldberg in Amerika.
Dit meditatieve schrijven helpt me om mezelf en de wereld op een diep niveau te snappen en te verwoorden. Niet zweverig. Maar verbonden.
Serieus dromen
Bij Boekschrijven.nl inspireer ik je om je schrijfdroom serieus te nemen. Zelf heb ik te lang geloofd dat het niet realistisch is om mijn eigen boek te schrijven. Met mijn journalistieke kennis en mijn persoonlijke inzichten wil ik laten zien dat schrijven niet zweverig is. Het schrijven van je eigen boek is nuchter, diepgaand én haalbaar.
Je schrijfstijl verbeteren met de haiku
Schrijven zonder mening. Dat is de haiku. Saai? Nee, het is juist verfrissend! De haiku leert je namelijk om je schrijfsels simpel en concreet te houden. ...
Schrijf je boek. Nu. Hier. En niet morgen
Schrijven begint altijd met chaos. Ga daarom midden in de puinhoop zitten schrijven. Volgens schrijfcoach Nanda is chaos de eerste stap van het creatieproces. ...
8 tips voor levendige beschrijvingen
Door de plekken in je eigen boek goed te beschrijven, maak je je verhaal tastbaar. Schrijfcoach Nanda geeft acht tips om locaties levendig op papier te krijgen. ...
