In 2010 won schrijfster D. Hoijer de Librisprijs voor ‘Sleur is een roofdier’, een verhalenbundel. ‘Bij uitzondering goed genoeg voor de Librisprijs,’ stond er naderhand in de krant en ook; ‘precies op tijd, want Hooijer is bezig met haar eerste roman.’
Het somt de lage status op die het korte verhaal in ons land geniet.
Kort verhaal is uit de mode
Bijna elke lezer investeert liever in een dikke roman, dan in een bundel verhalen. Uitgevers denken er wel twintig keer over na voor ze een bundel korte verhalen uitgeven. En ook de meeste schrijvers zien het kort verhaal als een opmaat naar het echte werk. Over het algemeen wordt het korte verhaal beschouwd als het onvolkomen broertje van de roman.
Eigen genre
Echter, een kort verhaal is geen roman, net zomin als een meer hetzelfde is als een oceaan. Het kort verhaal is een genre op zich. Het schrijven ervan een aparte stiel. Dit wordt misschien nog wel het duidelijkst aangetoond door het feit dat er kortverhalenschrijvers zijn en romanschrijvers. Een beetje zoals er korteafstandsrenners en marathonlopers zijn.
Overtollige verwijderen
Het kort verhaal vergt een andere aanpak dan het schrijven van een roman.
Niets luistert zo nauw als een verhaal. Immers, alles moet binnen een beperkt bestek een functie hebben. Niets mag overtollig zijn. En het vergt evenwichtskunst om binnen die strakke boog toch met verrassende maar geloofwaardige wendingen te komen.
Voor Eveline, de hoofdpersoon uit het gelijknamige verhaal van James Joyce, zijn er maar twee mogelijke opties. Aan het eind van haar overpeinzingen zal ze of wel of niet met haar vriendje mee naar het buitenland emigreren.
Binnen die twee mogelijkheden, en binnen de vijf bladzijden die het verhaal beslaat maakt de lezer haar hele leven mee, en de bewegingen van haar gemoed tussen ja gaan en nee achterblijven. Dat voor elkaar krijgen vergt een strakke hand.
Apart soort schrijver
Als schrijver van korte verhalen moet je een sterk gevoel hebben voor de richting waarin je verhaal moet gaan. Je moet bereid zijn om korte metten te maken met elke vondst, hoe mooi ook, die de spanningsboog ondermijnt.
Je mag jezelf geen moment verliezen in bespiegelingen of lyrische beschrijvingen. Kortom; als korte verhalenschrijver ben je een meester in zelfbeperking en in bescheidenheid. Je verhaal krijgt voorrang boven je behoefte je talent te etaleren.
Schrijf waar je je toe geroepen voelt
Dus, voor de schrijver die zich toch geroepen voelt om een kort verhaal te schrijven: Bedenk dat je een met uitsterven bedreigd dier bent, zeldzaam en kostbaar.
Wacht gewoon een andere tijd af. Een nieuwe ijstijd die korte metten maakt met al die zwaargewichten van meer dan twintig pagina’s. Of gewoon een tijd waarin de aandacht van je lezerspubliek zo versplinterd is geraakt, dat hij eenvoudigweg het geduld niet meer op kan brengen voor een verhaal van meer dan twintig pagina’s.
Schrijf intussen het verhaal waar je je toe geroepen voelt.
- Meer schrijftips? Vraag de gratis schrijfles aan.
